teraz leży pod trzema zrośniętymi brzozami, z widokiem na kuchnię domu na wsi.
koszmarnie mi go brak...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Il ne faut pas toujours tourner la page, il faut parfois la dechirer
O mnie
Busstories czyta:
Bloglines
3 komentarze:
Suseł na pewno gdzieś się koło Was plącze. Wiem, że to boli, od sześciu lat nie potrafimy wziąć nowego psa.
przytulam... bo to bardzo, bardzo trudne...
all dogs go to heaven
Prześlij komentarz